कविता - पथिक - चेतना खबर

मनोरञ्जन

गृहपृष्ठ
मनोरञ्जन
कविता - पथिक

कविता - पथिक

सोमबार, असार २९, २०८३ चेतना खबर

कवि- उमेश प्रसाद भट्ट ( विकास )

क्षितिजलाई आँखाभरि बोकेर
अजस्र पदयात्रामा पथिक
ऋतका गीत गाउँदै हिँडदा
पाइलामुनि बिझ्ने काँडाहरूलाई
फूल सम्झदै अभ्यस्त मन लिएर,
निष्ठाको दीप हातमा समाती
अनन्त गन्तव्यतर्फ अघि बढदै गर्दा
यात्राका मोडहरूमा
असंख्य अनुहारहरू भेटदै
कतिले मुस्कान साटदै,
अघि बढदै गर्दा
कतिले विष घोलेका शब्द
कतिले काँधमा हात राखे,
कतिले पछाडिबाट छुरा रोपे
तर पथिकको यात्राको लय
कहिल्यै विचलित भएन
त्यही पथमा कहिलेकाहिँ
पथिकलाई भेटिन्छन्
स्वार्थोपासकहरू
जो फेर्छन् धर्मजस्तै आफ्नो ऋतु
बदलिन्छन् हावासंगै आफ्नो दिशा
जहाँ लाभको घाम उदाउँथ्यो,
उहीँ ऊनिहहरुआफ्नो छायाँ बेच्दछन
जहाँ स्वार्थको मेला लाग्छ,
उहीँ उनिहरुले आत्माको मूल्य तोक्छन
पथिक पसिनाले बाटो कोर्थ्यो,
ऊनिहरु तयार सडकको स्वामित्व खोज्दछन
पथिक मौन भएर कर्म रोप्थ्यो,
ऊनिहरु शब्दको व्यापार गरेर यश टिप्छन
पथिक सत्यको पीडा अँगाल्थ्यो,
ऊनिहरु झुटको शृङ्गारमा रमाउँछन
कालखण्ड अबिचल बगिरह्यो
तरङ्गिणि झैँ अविराम,
ऋतुहरू फेरिए,
तर पथिकको आस्थाको वृक्ष
झन् गहिरो जरा गाड्दै गयो
स्वार्थोपासक भने
हरेक बिहानी नयाँ अनुहारमा देखापर्‍यो
कहिले आदर्शको मुखुण्डो,
कहिले प्रभाको आवरण,
कहिले सेवाको अभिनय,
तर भित्रभित्रै लाभलिप्साको सिंहासन सजाइरह्यो
पथिकले महशुस गरयो
शिखर उचाइले होइन,
चरित्रको गहिराइले नापिन्छ
यात्रा दूरीले होइन,
आस्थाको उज्यालोले अर्थ पाउँछ
एक दिन इतिहासले
धूलो झार्दै पानाहरू पल्टाउनेछ
त्यहाँ अवसरका व्यापारीहरूको नाम
सायद क्षणिक अक्षरमा लेखिनेछ
तर निष्ठाका पथिकहरूको कथा
युगौँसम्म उज्यालो भएर बाँचिरहनेछ
किनकि
स्वार्थोपासकले क्षणलाई जित्न सक्छ,
तर समयलाई कहिल्यै जित्न सक्दैन
पथिक थाक्न सक्छ,
तर उसको निष्ठा कहिल्यै थाक्दैन
र अन्ततः,
स्वार्थको बजारभन्दा
सत्यको पदचाप धेरै दूरसम्म सुनिन्छ
तसर्थ
पथिक गन्तव्य पथमा लम्की रहन्छ लम्की रहन्छ।